ચાલ ને સનમ રમીએ

.
ચાલ ને સનમ રમીએ ,
એકબીજાને પ્રેમનાં રંગમાં બોળી,
તારી મારી આ સનમ,
છે પ્હેલી વ્હેલી હોળી.

         તું ને હું ક્યાક ચાલ્યા જઈએ ,
          વગડામાં એટલે દૂર,
          સ્થળ, કાળને ભૂલી જાશું,
          સાંભળશું દિલનાં આપણા સુર,
પરેશાન કરવાં નહી આવે;
ત્યાં કોઈ આપણને ટોળી.

          એક કદમ જો તું ઉપાડે;
           સો કદમ હું ચાલું ,
           હિંમત હોય તોજ હા ક્હેજે;
            વચન ન આપતી ઠાલું,

તને જોયા પછી મારા દિલે;
તારા નામની પુરી દીધી રંગોળી.
તારી મારી આ સનમ,
છે પ્હેલી વ્હેલી હોળી.

          'નિરાશ' અલગોતર રતન

બીજ એવું આંખમાં વાવી ગયું

.
બીજ એવું આંખમાં વાવી ગયું,
કોળવાનું એટલે ફાવી ગયું.

રોજ ફૂટે કૂંપળો દિલમાં ઘણી,
સ્નેહનું જળ એટલું ભાવી ગયું .

આંગણે સૂકવી હતી ઇચ્છા અમે,
કો'ક બકરું ભૂલથી ચાવી ગયું .

વાત કરતાં 'એ' ઘણી સુખની મને,
તોય પાણી આંખમાં આવી ગયું .

આ હ્રદય થોડું વલોવ્યું યાદમાં,
કોણ માખણ રાતમાં તાવી ગયું.

'નિરાશ'
અલગોતર રતન

પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી

ખાવા મળે કે ના મળે પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી,
જીવે હવે ખુદનાં બળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

ફાવી ગયું એકાંતમાં ચારો ચરી લેતાં હવે,
ડાળો ઘણી આવી ઢળે; પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

સંતોષ જેવું શોધવાં ઉડતો રહે છે રોજ પણ,
ને ઝંખનામાં ટળવળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

મોટું થતું ઇચ્છા તણું જંગલ હજી મનમાં ઘણું ,
એ ચીભડાં મોટા ગળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

વાતો કરે સત્સંગની ટીલા કરે દેખાવનાં,
મૂલ્યો મળે એના તળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

આવ્યો હવે એનો સમય, પાસા પડે સીધા બધાં,
આશા બધી એની ફળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

એની 'નિરાશે' વાત માંડી એકલો છે આજ જે,
મરતો રહે છે હર પળે, પોપટ હવે ભૂખ્યો નથી.

'નિરાશ '
અલગોતર રતન