દિવસોનો કચરો બાળીને રાતે અજવાળાં રાખ્યાં છે,
તારો ખાલીપો સાચવવા સુઘરીના માળા રાખ્યા છે.
થોડો અવકાશ જરૂરી છે, સૌ જાણે છે, સૌ માને છે,
તેથી તો રેલના પાટા સમ સગપણમાં ગાળા રાખ્યા છે.
તું પણ બીજાની જેમ અરે! આંખોની પાર ન જોઇ શકી ?
આ ગરમાળાની પાછળ જે ઘેઘૂર ઉનાળા રાખ્યા છે !
તોરણમાંથી ટપકે રાખે છે આખા ઘરની નીરવતા,
ઘરડાં દ્વારોને યાદ નથી કે કોણે તાળાં રાખ્યાં છે.
ત્યાં દૂર ક્ષિતિજ પર સોનેરી એક ધજા ફરકતી રાખીને,
રસ્તાના અર્થો વિસ્તારી અમને પગપાળા રાખ્યા છે.
- મિલિન્દ ગઢવી ‘ગ.મિ.’
આ પણ એક કાવ્ય પ્રકાર :
વિલાનેલ
આનાકાની કર મા, મનિયા !
વ્હેણ સમજ ‘ને વહી જા સાથે
સામા પૂરે તર મા, મનિયા !
શ્રદ્ધાને ખોતર મા મનિયા !
તર્કોના નખ ઝેરીલા છે
આનાકાની કર મા, મનિયા !
લૂના રસ્તે ફર મા, મનિયા !
મૃગજળ વચ્ચે જાત મૂકીને
સામા પૂરે તર મા, મનિયા !
ચોરે તું ચીતર મા, મનિયા !
ઘરની વાતો ઘરમાં શોભે
આનાકાની કર મા, મનિયા !
દિવસે દીવો ધર મા, મનિયા !
સૂરજભાનો અહમ્ ઘવાશે
સામા પૂરે તર મા, મનિયા !
મે’માનો નોતર મા, મનિયા !
બેસી એકલતાને તીરે
આનાકાની કર મા, મનિયા !
સામા પૂરે તર મા, મનિયા !
– મિલિન્દ ગઢવી
