ધુમ્મસ-ધુમ્મસ ચારેબાજુ દૃશ્યો ઓઝલ
કાં તો મારી આંખો, અથવા રસ્તો ઓઝલ
સૂરજનો અણસારો વરતી તારા ભાગ્યા
સત્ય સમીપે આવે ત્યારે તર્કો ઓઝલ
સૌરભ થૈને ચોબાજુ વીંટળાઇ વળ્યા છે
ઝળઝળિયાની ઝાંય પડી ત્યાં પત્રો ઓઝલ
ઝીણી ઝરમરમાં પણ ઊગી નીકળતા’તા
રણની થોડી વાત કરી- ‘ને મિત્રો ઓઝલ
નોળવેલ કવિતાની સૂંઘી આવ્યો કાગળ
સઘળાં શબ્દો ‘ને અર્થોના સર્પો ઓઝલ
-ડો.નીરજ મેહતા
એમ નહિ કે નામ નભમાં ગાજતું કરવું
હતું
આપણે તો આ નગરને વાંચતું કરવું હતું
એટલે તો ગટગટાવ્યું મોકલ્યું જે
એમણે
સોમ કે સોમલ બધુંયે ભાવતું કરવું હતું
હોઠ છો કૈં ના કહે પણ આંખ સમજે
એટલું
-ગુપ્ત રાખી શું કરું જેને છતું કરવું હતું
બંદગી, પૂજા, નમાજો, મંત્રજપ,
જાત્રા કે હજ
કોઇપણ રીતે ગગનમા પહોંચતું કરવું
હતું
આવશે વાંછટ છતાંયે બારણાં-બારી
ખૂલ્યાં
આંધળા ઘરને ફરીથી દેખતું કરવું હતું
ગાંઠ ખીલેથી વછોડી લૈ ગયા ડેલી સુધી
પત્ર આવે ત્યાં જ ફળિયું દોડતું કરવું
હતું
એમ નહિ કે બસ ગઝલમાં રાચતું કરવું
હતું
આપણે તો આ નગરને નાચતું કરવું હતું
~ ડો.નીરજ મેહતા