पंखी पांख पसारे धनेश मकवाणा

હું લખું છું એ વ્યથા, મારી નથી
એ અલગ છે કે દશા, સારી નથી !
લોકલાજે થાય છે, જે થાય તે
જાત કોઇએ, કોઇની ઠારી નથી !
કઈંક આપે, એજ પામે છે કશુંક
કોઇનું અહીં કોઇ આભારી નથી !
લત પડી ગઈ છે બધાને, આમ તો
તર્કની સીમા, કદી ધારી નથી !
થઈજશે ઝળહળ દસે-દીશા, તરત
કોઇ દીવાની કથા અંધારી નથી !
રોજ, ટુકડા સાંધવાનાં હોય છે
લાગણી ક્યારેય પરવારી નથી !
જે બળે છે, એજ બાળે છે બધું
કઈ વકલની આગ, ગોઝારી નથી ?
-અજ્ઞાત