હરીન્દ્ર દવે

ચાલ, વરસાદની મોસમ છે, વરસતાં જઈએ
ઝાંઝવાં હો કે હો દરિયાવ, તરસતાં જઈએ
- હરીન્દ્ર દવે

ઓજસ પાલનપુરી

મારી હસ્તી મારી પાછળ એ રીતે વીસરાઈ ગઈ
આંગળી જળમાંથી કાઢી, ને જગા પુરાઈ ગઈ !
- ઓજસ પાલનપુરી

રમેશ પારેખ

આમ તો છું એક પરપોટો સમય નાં હાથમાં
તોય ઊભો વિશ્વને લેવા હું મારી બાથમાં
- રમેશ પારેખ

લાગ્યો કસુંબીનો રંગ –

લાગ્યો કસુંબીનો રંગ –
રાજ , મને લાગ્યો કસુંબીનો રંગ !

જનનીના હૈયામાં પોઢંતા પોઢંતા
પીધો કસુંબીનો રંગ;
ધોળાં ધાવણ કેરી ધારાએ ધારાએ
પામ્યો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

બહેનીના કંઠે નીતરતાં હાલરડાંમાં
ઘોળ્યો કસુંબીનો રંગ;
ભીષણ રાત્રિ કેરા પહાડોની ત્રાડોએ
ચોળ્યો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

દુનિયાના વીરોનાં લીલા બલિદાનોમાં
ભભક્યો કસુંબીનો રંગ;
સાગરને પારે સ્વાધીનતાની કબરોમાં
મહેક્યો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

ભક્તોના તંબૂરથી ટપકેલો મસ્તીભર
ચાખ્યો કસુંબીનો રંગ;
વહાલી દિલદારાના પગની મેંદી પરથી
ચૂમ્યો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

નવલી દુનિયા કેરાં સ્વપ્નોમાં કવિઓએ
ગાયો કસુંબીનો રંગ;
મુક્તિને ક્યારે નિજ રક્તો રેડણહારે
પાયો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

પીડિતની આંસુડાધારે-હાહાકારે
રેલ્યો કસુંબીનો રંગ;
શહીદોના ધગધગતા નિઃશ્વાસે નિઃશ્વાસે
સળગ્યો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

ધરતીનાં ભૂખ્યાં કંગાલોને ગાલે
છલકાયો કસુંબીનો રંગ;
બિસ્મિલ બેટાઓની માતાને ભાલે
મલકાયો કસુંબીનો રંગ. – રાજo

ઘોળી ઘોળી પ્યાલા ભરિયા : રંગીલાં હો !
પીજો કસુંબીનો રંગ;
દોરંગા દેખીને ડરિયાં : ટેકીલાં હો !
લેજો કસુંબીનો રંગ ! – રાજo

રાજ , મને લાગ્યો કસુંબીનો રંગ –
લાગ્યો કસુંબીનો રંગ.

– ઝવેરચંદ કાળીદાસ મેઘાણી

गझल.... - भरत भट्ट

हजी ऐ शब्दने प्रगटाववो बाकी ज छे
गझ़लना अर्थने प्रगटाववो बाकी ज छे

पणेथी अहीं सुधी चोमेर अंधारु ज छे
रहो,ऐक दीपने प्रगटाववो बाकी ज छे

घणी वातो करी छे प्रेमना प्रागट्यनी
सलीबे संतने प्रगटाववो बाकी ज छे

नदीओना प्रवाहो आपणे जाण्या नथी
नदीना पंथने  प्रगटाववो  बाकी ज छे

हे,पंडितजी तमे पोथी उपर तमने लखो
कलमना कक्षने  प्रगटाववो बाकी ज छे

मने आहुत किधो छे हजी हमणा ज में
धूणीऐ  धूम्रने  प्रगटाववो  बाकी ज छे

कहो,क्यांथी करुं प्रारंभ वर्तुलनो हवे
समयना अंतने प्रगटाववो बाकी ज छे

- भरत भट्ट

સાવ આમ જ છોડીને જવાનું? - આભાસ

સાવ આમ જ છોડીને જવાનું?
કારણ તો પુછવુ હતું વ્યથાનું.

તું આમ વારે વારે રીસાય તો,
શું થશે મારા હ્રદયની દશાનું.

પ્રાણવાયુ ને બદલે ઝેર પણ ઓકે,
ક્યાં ઠેકાણું છે આ શહેરની હવાનું.

રાત આખી નીંદરનાં આવી પછી,
એક સપનું રોળાઈ ગયું મજાનું.

સાચવી લે જે 'આભાસ'ને ન'કા,
ધ એન્ડ થશે પછી મારી કથાનું.

-આભાસ

क्या कहें भला - मासूम मोडासवी

दिलमें मचलती चाहको क्या कहें भला
उनकी बदलती राह को क्या कहें भला

हंसते  हुवे  लगायेंगे वो अपने गले हमें
लेकिन सीमटतीबांह क्या कहें भला ।

बढ़ती  रही तमन्नाऐं  वस्लो-करार  की
बे रब्त  इस निगाह को क्या कहें भला

कुरबत की हसरतों में तनहाइयां मिली
हाले  दिले  तबाह  को क्या  कहें भला

मासूमफिराक सहते रहेअपनी जानपर
अधुरी उनकी पनाह को क्या कहें भला

- मासूम मोडासवी

અહમદ ફરાઝ

ઈસ સે પહલે કી બેવફા હો જાએ
ક્યૂં ન એ દોસ્ત હમ જુદા હો જાએ
–અહમદ ફરાઝ

ફિરાક ગોરખપુરી

મૈં આજ સિર્ફ મુહબ્બત કે ગમ કરુંગા યાદ,
યહ ઔર બાત હૈ તેરી યાદ ભી આ જાયે.
- ફિરાક ગોરખપુરી

સ્મિત કરો છો ત્યારે દિલને અવસર જેવું લાગે છે - સૈફ પાલનપુરી

સ્મિત કરો છો ત્યારે દિલને અવસર જેવું લાગે છે,
મુજને બે ચાર પળમાં જીવતર જેવું લાગે છે.
– સૈફ પાલનપુરી

પ્રજારામ રાવળ

અહિંયા બધું અધૂરું, અધૂરું, છતાં શું મધુરું, મધુરું. પિયારે !
હજી કાન માંડી હજી સાંભળી જો,ન સંગીત જગનું બસૂરું પિયારે !
- પ્રજારામ રાવળ

મરીઝ

તે વેળા માન તારી મહત્તા બધી ગઈ,
જ્યારે તને કશું ય સતવી નહીં શકે.
-મરીઝ

સુંદરમ

રંગ મહેલમાં દીપ જલાવ્યા,
બાંધ્યા હિંડોળાખાટ જી.
સ્જ્જ મારા સહુ તાર સિતારના,
એક વાદકની રહી વાટ જી.
–સુંદરમ

જલન માતરી

વાત સાચી હોય તો કહી દો, ના રહો ભારમાં,
સાંભળ્યું છે કે પડયા છો, આપ મારા પ્યારમાં.
–જલન માતરી

સાયબો મારો - મુકેશ મણિયાર

સાયબો મારો
ઘોડો લઇ ને આવશે ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
સાયબાએ કીધું'તું મને ,
હું આવી ને લઇ જઇશ ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
ઓઢયું છે મેં પ્રેમ નું પાનેતર ,
ઓઢી ને પાનેતર...
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
સાયબો મારો ઘોડો...
આંખો માં સપના
ને હાથોમાં સજી છે મેં મહેંદી ,
મહેંદી ના રંગો સા
સપનાઓ સજાવવા ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
સાયબો મારો ઘોડો...
જતાં-જતાં હું પાછું વાળીને
જોઇશ નહીં ,
કેમકે બાપુને રડતાં
જોઈ શકીશ નહીં ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
સાયબો મારો
ઘોડો લઇ ને આવશે ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
સાયબાએ કીધું'તું મને ,
હું આવી ને લઇ જઇશ ,
હું તો ઘોડા પર બેસીને
જઇશ.
-  મુકેશ  મણિયાર

પૂછશો ના મને કેમ છો?

હાલ મારો જમાનો નથી પૂછશો ના મને કેમ છો?
ખુદ ખુદાને ખબર છે બધી પૂછશો ના મને કેમ છો?

ચાંદ લેવા ગયા'તા અમે ખૂબ ઊંચે ગગનમાં  જરા,
આગિયા હાથમાં  છે હજી પૂછશો ના મને કેમ છો?

-   'શિલ્પી' બુરેઠા  (કચ્છ )

અશ્રુ ?

અશ્રુ ?

આંખના કિનારા મળતા અને
છલકાતી જ્યારે બુન્દ!
તે આંશ્રુધારા ક્યા?
આ શું...?
એકરુપ નયન બંધ છે
ઉજાગરો આઠે પહોર...?
પલકારે ખરતા જે..!
જળજળિયા જાણે દિલને ટકોરે દીઘા દુ:ખ...
અને મનભરેલી આંખે સુખ
હરખાતા ધુટ્ટ...
પ્રચાર થતો હતો ....ત્યારે
અત્યારે ...આવતે દિ..
બધે જ બદલાતા બહુરુપ જાણે
આંસુ ખોટા-સાચા !
બનેલા ભાવોને મળેલી કાળીરાત...!
હવે...
ઊડા નીર આંખના જાણે
આશુડે ભરી છાબ..!
મોતી જેવા મૂલ્યવાન,
આ આંસુ મરણિયા છે
આ આંસુ શરણિયા છે
આ આંસુ જનમ્યા છે ?
જન્મતા શિશુની આંખે...!
ગ્રંથ-મહાગંથોમા રૂદન શબ્દ વાચ ...!
હશે આ જ!!
હવે..!
લખાશે!લખતી..
જળ ભરેલી આંખ ?
નિર્જળ થઈ !
રક્ત થઈ ગયા આંસુ હવે...!
રંગ બદલતી આંખે,
દર્પણ ક્યાં?
કેવી માનવ આંખ?
પરખાતી ભીની આ જ ?
નાટક થઈ ચુક્યો સંસાર ?
સંસારી જાણે ખોટી વાતો અને
ખોટી આંખ,
ખોટા કરે કલ્પાંત,
આંખે વૈરાગી-વૈરાગ..!કહે,
આજ-કાલ ઈશારે આંશ્રુધાર ?
આ શું ?
ટૂટેલા જર્જરીત પડદાંની જાખપ,
આંખ આડા કરતા હાથ અને
લાખોની આંખ આજ આંસુ વગરની,
કાચ બનેલું આંજણ ! હવે!
અંઘયુગ પડકાર,
ગ્રંથી સુકાણી છે આંસુની,
નિસ્તેજ આ આંખે,
કે'વાતા આંસુ જ નથી
દુ:ખનાં દરિયા છલકાશે ક્યાં ?
છે હવે આંખ..!!
જો ,સમયને પાંખ...!

જાગૃતિ મારુ મહુવા "જાગુ"
તા-05-02-2017
સમય-સવારે:9:00

ગૌતમ પરમાર "સર્જક".

પાનખરમાં બનીને પર્ણ વિખેરાઈ ગયો.
વાયરા સંગ ઉડી ક્યાંક  સમેટાઈ ગયો.

પાત્ર એ કોઈ હદય સમ જ હતું લાગણીનું
એટલે સંગ વહી સાવ હું ઢોળાઈ ગયો.

જીંદગી આખી રહ્યો એકઠું કરવા હું જ્યાં વ્યસ્ત
જાણ્યું ના કેટલો ! ખુદમાં જ વહેંચાઈ ગયો.

ચોરીથી ક્યાંક ગયો બંધ કરી મુજ નયન,
સ્વપ્નના હાથ પછી ત્યાં જ હું ઝડપાઈ ગયો.

ત્યાં બધું વ્યર્થ હતું  નિકળવું બ્હાર પછી,
કોશિશોમાં વધુ ભીતર હું ધકેલાઈ ગયો.

*-ગૌતમ પરમાર "સર્જક".*

*-(મોરબી જીલ્લા સાહિત્ય વર્તુળ)-*